Geboren in mei ’68, een tikkeltje eigen-WIJS en steeds op zoek naar de zin van alles…

… word ik blij van een glimlach uit een onverwachte hoek en van een trein opstappen zonder uitgestippelde reisroute. Ik hou van nieuwe plekken ontdekken en spontane ontmoetingen op deze mooie aardbol. Met minstens evenveel enthousiasme verken ik de onbekende uithoeken van mijn binnenkant. Reizen naar binnen, zodat ik steeds beter voel waarom ik doe wat ik doe, naar welke verlangens ik nog meer luisteren mag. 

​​

​… geloof ik in verbinding voorbij de eerste laag van onze persoonlijkheid. Geen talent voor small talk. Vanuit oprechte nieuwsgierigheid duik ik zonder al te veel omwegen graag de diepte in . Ik word blij van een spontane aanraking. Ik word blij van vrienden, ook buiten onze Vlaamse grenzen, waar ik altijd welkom ben. Van samen-zijn en daarna weer alleen. En voelen dat ik steeds beter gezelschap word voor mezelf.

Thuiskomen, zonder sleutel.

​​

… maakt mijn hart kleine sprongetjes van pelgrims masseren op weg naar Santiago, van co-worken in Villa Vonk, van dansen zonder voorgeschreven pasjes en van schrijfinspiratie die rust brengt in mijn onophoudelijke ideeënfontein. Ik hou van lezen en misschien nog meer van schrijven en koester mijn stapel ongelezen boeken en mijn koffer vol dagboeken. En ja, op zachte zomeravonden word ik ook instant vrolijk als De Propere Fanfare van De Vieze Gasten in het park achter mijn hoekje repeteert of de bende van Zie Ze Zingen, samen met toeristen uit alle continenten, de Gentse stadshal op zijn grondvesten doet daveren.  

​​

​… word ik ontroerd door mijn ouders die na zestig jaar huwelijk nog elke dag voor elkaar zorgen. Door een kind dat diep verdrietig kan zijn en één minuut later alweer lachend verder speelt. Door moedige mensen die hun maskers afzetten en ontdekken dat kwetsbaarheid de kortste weg is naar echte verbinding.

​

… toont het Leven met de grote -L voor mij zich in de kleine dingen: een handgeschreven brief in de bus, een zingende vogel op mijn tuintafel, fietsstraten in Gent, een straatmuzikant die kleur blaast in een troosteloze winkelstraat. In de jonge bioboer die elke vrijdag weer en wind op de markt trotseert, de mannen die mijn straat schoonvegen, een onverwachte terugbetaling op exact het juiste moment. En ja, ook in afgevinkte to-do lijstjes die daarna ceremonieel in de papiermand verdwijnen.

​​

… kan ik voelen dat ik van mijn lichaam hou. Van hoe het ontelbare processen draaiend houdt, bijna altijd en overal. Ik hou van mijn ruimte durven innemen en voelen hoe ontspannend dat is vergeleken met krampachtig mijn grenzen bewaken. Van goed genoeg zijn zonder mijn best te hoeven doen (ik oefen nog, maar ik kom er wel).

 

Ik droom van een wereld waarin we kinderen vanaf de kleuterklas leren masseren en mediteren.
Waar lichaamsbewustzijn geen luxe is, maar basiskennis.
Waar we meer voelen, meer vertrouwen op intuïtie en iets vaker durven ZIJN.
Zonder schermpjes, zonder haast.

​

​En ergens tussen al dat dromen, voelen en onderweg zijn,
voel ik me dankbaar dat ik anderen inspireren mag.
Steeds opnieuw.

Welkom!

​​

​

En als je na dit alles nog nieuwsgierig bent,

kan je meer over me lezen via mijn blog.​

​